“Dukhang pagbubulaklak”

Nakuha ng litratisa ang litratong ito, noong 2016. Nagdesisyon sila ng kanilang pamilya na pumasyal sa Manila, bandang Quiapo. Iyon ang taon kung saan nasanay siyang idokumento ang ginagawa niya sa pang-araw-araw na batayan. Nasabi niya na naglalakad siya sa harap ng simbahan nung nakita niya ang isang matandang lalaki na siguro’y nasa edad na mga 40’s hanggang 50’s, na nakaupo sa harap ng kanyang pwesto. Napansin niya rin ang matandang lalaki habang nagmimisa ang kanyang pamilya. Napansin niya ang malungkot at bigo na ekspresyon ng kanyang mukha. Tumitingin ang matandang lalaki sa kanyang paligid. Maraming mayayaman ang dumadaan sa harap niya. Naisip ng litratista, “Hindi ba siya naiinis na maraming dumadaan na may kaya ngunit hindi bumibili sa kanya?”

Napagdesisyonan ng litratista na panoorin ang matandang lalaki habang nagmimisa ang kanyang pamilya sa loob ng Simbahan ng Quiapo. Nakita ng litratista na subalit nahihirapan ang matandang lalaki magbenta ng kanyang bulaklak na tinda, nagagawa niya paring magpursigido. Samakatuwid, ang bulaklak sa kanyang pagmumukha. Nilapitan ng litratista ang matandang lalaki at tuluyang bumili ng simpleng sampaguita. Pagkatapos, nagawa niyang sabihin sa kanya ang kanyang naobserbahan. Wala siyang nagawa ang matandang lalaki kundi ang tumawa. Napangalanan tuloy ng litratista ang matadang lalaki ng “Manong naghihirap magbenta pero nagagawang magpursigido para mabuhay”.